آسمانی

است.بسیاری از رفتار کودکان از طریق تقلید از رفتار بزرگسالان چون: والدین، برادران،خواهران بزرگتر و

معلمان آموخته میشوند.همچنین رفتار بچه ها روی هم دیگر تاثیر دارد.علاوه بر اینها مهارتهایی چون:

ورزشهای گوناگون:دوچرخه سواری، رانندگی اتومبیل و... مبتنی بر مشاهده و سرمشق گیری از رفتار

دیگران هستند.

جونز در یکی از پژوهش های خود برای برطرف کردن ترس کودکان از این روش استفاده کرد.در این پژوهش

کودکانی که از خرگوش سفید میترسیدند پس از مشاهده کودکان دیگری که با خرگوش سفید بازی می

کردند ترسشان از این حیوان ریخت.البته عکس این جریان نیز صادق است:کودکی که از موش نمی ترسد

ممکن است با مشاهده ی رفتار ترس آلودی که مادرش در برابر موش از خود نشان میدهد، ترسیدن از

موش را یاد میگیرد.

در انتخاب سرمشق برای یادگیری از راه مشاهده،باید دونکته ی مهم رادر نظر گرفت:نخست:بین فرد

سرمشق و فرد سرمشق گیرنده باید نوعی سنخیت یا شباهت باشد از جنبه های سنی،علاقه،وضع

ظاهری،و....که هرچه این شباهت بیشتر باشد یادگیری بهتر صورت خواهد گرفت.دوم اینکه شخصی که

سرمشق واقع میشود باید از حیثیت و اعتبار زیادی برخوردار باشد.

در استفاده از سرمشق دهی به دانش آموزان سعی کنیدکه هم رفتار مطلوب فرد سرمشق و هم رفتار

سرمشق گیرنده را مورد تقویت قرار دهید.برای مثال:وقتی که از یکی از دانش اموزان زرنگ کلاس می

خواهید تا پای تابلو برود و مسئله ی دشواری را حل کند و قصدتان اینس تا دانش آموزان دیگر کلاس نحوه

ی حل کردن مسئله را از او بیاموزند پس از حل کردن مسئله هم دانش آموزی را که پای تابلو

میفرستید،تقویت کنید و هم دانش آموزان کلاس را که راه حل مسئله را از او یاد میگیرند مورد تقویت قرار

دهید.

برگرفته از وبلاگ اول ابتدایی